Ludwig Casimir Buchholz
Biografia
Ludwig Casimir Buchholz, urodzony 4 marca 1822 r. w Koronowie, był synem Carla i Ewy z domu Szukalskich. Uczył się rzemiosła garbarskiego, a jako młody czeladnik podróżował po całych Niemczech i kilku państwach ościennych, by doskonalić swój fach.
23 lutego 1845 r. przybył do Bydgoszczy, gdzie założył niewielką garbarnię przy ulicy Jezuickiej. Zatrudniał wówczas tylko dwóch ludzi, a produkcja nie przekraczała 100 sztuk rocznie. Do 1855 r. uzyskał uprawnienia mistrzowskie w zawodzie garbarskim, a w latach 1855 i 1868 r. brał udział w bydgoskich wystawach przemysłowych.
Rozwój przedsiębiorstwa doprowadził do przeniesienia produkcji do budynku przy ulicy Przyrzeczej nad Młynówkiem, a w 1861 r. nabyte zostały parcele w zakolu Brdy, gdzie powstaje nowoczesna, zmechanizowana garbarnia. Pod koniec XIX wieku firma zatrudniała już 170 osób i przetwarzała 140 tys. skór rocznie.
Buchholz dbał o dobrobyt pracowników - postanowił dla nich budynek mieszkalny, a w 1895 r. ufundował znaczące nagrody pieniężne dla najstarszych pracowników. Tego samego roku ofiarował miastu Bydgoszczy fundusz w wysokości 10 tys. marek, którego odsetki corocznie przeznaczano na pomoc najuboższych w okresie świąt bożonarodzeniowych.
Sukces gospodarczy uczynił go także ważną postacią życia publicznego. Od 1858 r. przez trzy kadencje był członkiem Rady Miejskiej Bydgoszczy, a w latach 1874-1891 pełnił funkcję członka magistratu. Działał w wielu komisjach i deputacjach, w tym w komisji wymiaru podatku dochodowego oraz dyrekcji ds. ubogich. Był także zaangażowany w samorządy terytorialne, pełdząc jako poseł do Sejmu Prowincjalnego w Poznaniu.
Za działalność gospodarcą i publiczną został uhonorowany godnością radcy komercjalnego w 1872 r. oraz odznaczony Orderem Czerwonego Orła IV klasy w 1895 r. Zmarł 25 maja 1900 r. w Bydgoszczy.