Edward van Blericq
Biografia
Edward van Blericq, urodzony 21 lipca 1895 roku w Koronowie, pochodził z rodziny o niderlandzkich korzeniach. Jego ojcem był Karol, kupiec, a matką Janina z Żurawskich. Młodość spędził kształcąc się w Collegium Marianum w Pelplinie oraz w gimnazium w Brodnicy, gdzego w 1914 r. uzyskał maturę.
W czasie I wojny światowej został wcielony do wojska niemieckiego. Po wojnie, w 1919 r., rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Pelplinie i Poznaniu. W 1922 r. został poprzystany kapłańskie w Gnieźnie, a następnie udał się na studia prawa kanonicznego w Strasburgzie, które ukończył w 1924 r. doktoratem.
W kolejnych latach pracował w administracji kościelnej w Rzymie, a także w Kurii w Gnieźnie i Poznaniu. Jako kanclerz kurii gnieźnieńskiej oraz oficjal Trybunału Metropolitarnego, odegrał istotną rolę w życiu Kościoła. W 1928 r. opublikował zbiór decyzji Stolicy Apostolskiej z lat 1917-1927.
W 1939 r. otrzymał nominację na wikariusza generalnego archidiecezji gnieźneńskiej. Po opuszczeniu kraju przez kardynała Augusta Hlondę objął tę rolę jako zarządca archidiecezji w czasie okupacji niemieckiej. Wykazał się wielką odwagą i wytrwałości, informując Watykano o tragicznym położeniu Kościoła w 'Kraju Warty', organizując pomoc dla ukrywających się, a także ratując kilku księży przed deportacją do oboców koncentracyjnych.
W 1945 r., wyczerpany okolicznościami wojennymi i chorobą, wycofał się z działalności publicznej. Za zasługi odznaczono go prałaturą domową Jego Świątobliwości, a w listopadzie 1945 r. mianowano go protonotariuszem apostolskim. Zmarł 4 lutego 1946 r. w Gnieźnie i został pochowany 7 lutego 1946 r. na cmentarzu św. Piotra i Pawła.